Fama, Shiller en Hansen winnen de Nobelprijs voor Economie

Ik krijg net te horen dat Eugene Fama, Robert Shiller en Lars Peter Hansen de Nobelprijs voor economie hebben gewonnen en ik ben daar heel gelukkig mee. Ten eerste omdat men expliciet erkent dat onderzoek naar prijzen op financiële markten (of asset pricing) belangrijk is. En daar ben ik natuurlijk blij mee, want ik doe zelf ook aan zo’n onderzoek. Ten tweede omdat ik eigenlijk een grote fan ben van Fama. Het is waarschijnlijk dé academicus waarvan ik de meeste papers heb gelezen, hetgeen niet echt een uitzondering is wanneer je onderzoek doet in asset pricing. Als ik me niet vergis is hij de meest geciteerde financieel econoom die er bestaat. Hij gelooft in efficiënte markten, maar dat is niet meteen de reden waarom ik grote fan ben. Trouwe lezers van mijn blog weten immers dat ik agnostisch ben over het hele efficiënte vs. irrationele markten verhaal, met een overhang naar efficiënte markten toe. De reden waarom ik hem zo’n fantastische onderzoeker vind, is omdat hij mij al zo vaak een “ahhhhjaaaa!!!!” moment heeft bezorgd. Zijn papers zitten bomvol fantastische maar intuïtieve ideeën. Ook is hij niet dat soort academicus die zijn papers vol complexe wiskunde stopt. Hij is een empiricus, iemand die data analyseert. Dat zijn de dingen die ik zelf ook het liefste doe, en bijgevolg kan je wel inzien waarom ik een fan ben van zijn werk.

Met het werk van Shiller en Hansen ben ik iets minder vertrouwd. Shiller heeft natuurlijk een aantal bekende boeken geschreven die hier ook in de kast staan, zoals Animal Spirits of Irrational Exuberance. Aan de titels herken je al meteen dat Shiller geen fan is van de efficiënte markthypothese. Inderdaad, hij leunt meer naar de andere kant toe. Markten zijn irrationeel, dat soort zaken. Hij heeft daartoe ook veel interessante contributies geleverd. Verder weet ik van hem nog dat hij samen met John Campbell een bijzonder handige formule heeft uitgewerkt in 1988. Die formule laat ons toe om een aandelenprijs op te splitsen in een aantal determinanten, en heeft veel interessant onderzoek mogelijk gemaakt. Over Hansen weet ik nog minder, buiten dat hij een statistische methode heeft ontwikkelt die GMM heet, of Generalized Method of Moments. Dat is een bijzonder populaire en ook goed presterende methode om parameters in econometrische modellen te schatten. Onderzoek in asset pricing gebruikt de GMM methode ontelbaar vaak. Veel studenten TEW of Handelsingenieur zien tijdens hun eerste of tweede jaar statistiek de “methode van de momenten”. Dat is een methode waarbij je parameters gaat schatten door theoretische ‘momenten’ (zo heet dat dan…) gelijk te stellen aan momenten die je berekent uit de steekproef. Even rekenen en je hebt de parameters. GMM is ongeveer hetzelfde, maar veel complexer.

Maar als Fama-fan ben ik natuurlijk vooral blij dat men zijn werk erkent. Hij heeft bijzonder veel belangrijke contributies geleverd. Ik kan ze onmogelijk allemaal opnoemen. Eén van de belangrijkste is ongetwijfeld het Fama-French three factor model. Dat model biedt een antwoord op de vraag: “waarom heeft aandeel A een hoger rendement dan aandeel B?”. Bovendien heeft dat model een einde gemaakt aan het Capital Asset Pricing Model (CAPM), dat stelde dat alleen beta van belang was om het rendement van een aandeel te bepalen. Hij heeft ook recent nog een grote studie gedaan naar één van mijn favoriete onderwerpen: actief portefeuillebeheer. Of m.a.w.: hebben portefeuillebeheerders eigenlijk wel iets te bieden? Hebben ze écht vaardigheden of hebben ze gewoon geluk en kan je beter al je geld in een passief indexfonds steken? De conclusie is dat ze gewoon geluk hebben. Een heel klein aantal fondsbeheerders lijkt echter de juiste vaardigheden te hebben, maar hun hoge fees eten helaas de extra winsten op zodat je er als klant niet veel aan hebt. Uiteraard heeft hij ook de theorie van de efficiënte markten uitgewerkt in twee populaire papers. Die theorie stelt dat alle beschikbare informatie reeds in prijzen verwerkt zit, en je dus niet moet verwachten dat je het beter zal doen dan anderen op de beurs. Hierover heb ik al een heel aantal stukjes geschreven.

Al bij al heeft zijn werk het veld bijzonder sterk vooruit geholpen, en daar is deze prijs het ultieme bewijs van. Zelfs de grootste tegenstanders van de efficiënte markthypothese kan niet anders dan dat toe te geven. Vergeet echter niet dat naast Hansen ook Shiller de prijs heeft gekregen. Hij gelooft in de omgekeerde wereld van Fama. En nu begrijp je ook waarom ik mijzelf een agnost noem als het op efficiënte vs. irrationele markten aankomt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s